BİR AVUÇ BADEM…

yazar 10 Ocak 2017

minik-dost5Yazı ve fotoğraflar Yağmur Denli

Badem minicik, küçücük, şirinlik abidesi bir Yorkshirre terrier cinsi dünyalar güzeli bir kız. Kelimenin tam anlamıyla tek lokmalık. O kadar küçük ki sanki dokunsanız bir yeri incinecek, sanki dokunsanız kırılacak. Kucağınıza alırken bile korkuyorsunuz incitmekten. Tanıştığım köpeklerin en duygusalı…

Dedim ya korkuyorsunuz herhangi bir yerine bir şey olacak diye dokunurken bile… Ne yazık ki korkulan oldu. Hergün hoplayıp zıplayan küçük Badem bir gün hareketlerinde azalma, sonra da yürüme yetisini kaybederek hem ailesini hem de bizleri çok üzdü. Badem artık yürüyemiyor….
O mutlu köpecik artık mutsuz gözlerle bakıyordu çevresindekilere.Her halinden belli acı çektiği.Muayeneleri, tetkikleri hemen başladı. En son adımda MR ‘da aldık soluğu.Sonuç maalesef ki iç açıcı değil. O küçücük cana bel fıtığı teşhisi konuldu.İleri derecede ve zorlayıcı bir safhada artık. Süreç zor ve riskli.Ve alınan karar ameliyat.
badem3Ağlaya ağlaya bıraktı ailesi Badem’i bizlere. Korku ve endişe ile birlikte. En güzeli ise kocaman inançla teslim ettiler. Operasyon son derece başarılı geçer ve Badem uyanır. Her şey bitti mi? Tabi ki hayır.Asıl süreç yeni başlıyor. Tekrar yürüyebilecek mi Badem?Stresli bekleyişin ikinci kısmındayız artık.
Ameliyat sonrası dinlenme süreci biter ve  biz artık Badem ile fizik tedavi seanslarında buluşmaya başlarız. İlk seanslarda fizyoterapi odasına girmekten bile korkuyordu.Gözü hep bir umutla kapıda. Acaba ailesi gelip alır mı? Seanslar ilerledikçe Badem oyunlar haline getirmeye ve mutlu olmaya başlamıştı. Ama yine de her fırsatta kaçış yollarını deniyordu. Sonuç hep başarısız tabi ki ,kaçamıyordu.
 Hidroterapi (yüzme) seanslarının olduğu gün neredeyse seansların sonunda yorgunluktan uyuyacak halde teslim ediyordum ailesine.O kadar yoruluyordu ki, yüzme seanslarının olduğu günler en çok uyuduğu günler oldu.
badem110Günler geçtikçe daha da güçlü bir bağımız oldu Badem ile. Artık beni görünce kaçmaya çalışmıyor, kucağıma gelmek için kıvranıyordu.
Ve Badem ayağa kalktı ilk defa aylar sonra.İnanılmaz bir hediye.. İnanılma bir  mutluluk… Arkasından gelen ilk adım tarifi anlatılamaz bir duygu ile birlikte. Ailesi gözyaşları içinde karşıladı küçük kız Badem’i.Seanslar devam ettikçe artık iki yürüyüp, bir düşüyordu. Badem büyük umutları hayata geçirdi.Kendisi küçük ama verdiği umut kocamandı. Seanslar artık daha rahat ve daha keyifliydi. Can yeleğini gördüğü an anlıyordu artık yüzeceğini. Badem artık kendisi yüzmeye başladı. Yorulduğu zaman ki kaçış planları görülmeye değerdi.
Badem artık yürüyor… En güzel ve en tarifsiz mutluluk bu olsagerek. Hayata tutunmanın bir başka hikayesi, engelleri kaldıran başka küçük bir can. Kısacık hayata kocaman bir mücadele, kocaman bir umut sığdırmak…
Gerçekten yaşamak nedir biliyor musunuz? Gerçekten yaşamak, her anlamda engelsiz yaşamak demektir. Hayatınızdaki bütün engellerin kalkması dileği ile… Geçmiş olsun Bademimize…
Bol patili haftalarınız olsun…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir